
Ο Βυζαντινός αυτός ναός που
είναι χτισμένος τον 11ον αιώνα είναι του
σταυροειδούς ρυθμού με τρούλο.Μολονότι έχουν
επακολουθήσει μετατροπές - αλλοιώσεις στην
πρόσοψη και τον τρούλο, εν τούτοις εχει στην
αρχιτεκτονική του σαφώς αρχαιοπρεπή χαρακτήρα.
Το
ανάγλυφο
επιστύλιο της κυρίας πόρτας - καθώς κι ολόκληρος
γλυπτικός διάκοσμος του μνημείου - είναι απο τα
ωραιότερα γλυπτά των εκκλησιών της Μάνης και
έχουν σχέση με τα γλυπτά του Οσιου Λουκά.
Οι στρατιές των αγίων των τοιχογραφιών, οι
ποικίλες ζωγραφικές παραστάσεις που καλύπτουν
τις επιφάνειες, απο τον Παντοκράτορα του θόλου
μέχρι τη στερνή κόχη, τα τόξα και τις αψίδες, ως τα
χαμηλώτερα σημεία των τοίχων,διαφόρων εποχών και
τεχνοτροπιών,διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Οι
περισσότερες τοιχογραφίες του Ταξιάρχη που
σώζονται είναι του 18ου και 19ου αιώνα.
Ομως ορισμένες έστω θολές η ακρωτηριασμένες,
έρχονται απο τον
καιρό της ίδρυσης του
μνημείου η λίγο μεταγενέστερα. Δείγμα θαυμάσιο
της τελευταίας διακόσμησης της εκκλησίας είναι η
έξοχη τοιχογραφία του Αγ. Μερκουρίου
(στρατιωτικός Αγιος) στο δυτικό τοίχο, και της
αρχικής οι κτητορικές επιγραφές που με δυσκολία
διαβάζονται , στο νότιο τοίχο του νάρθηκα.
Το διρό της Μάνης - Γ. Μαντούβαλος