Πρόκειται για υπόγειο ποτάμι σε ενέργεια με λιμναίο δρόμο,συνολικού μήκους 3000 περίπου μέτρων , με  δύο παράλληλους πλοκάμους. Μέρχι σήμερα εχουν εξερευνηθεί περίπου  17.700 τ.μ..Το σπήλαιο ήταν γνωστό στους ντόπιους , απο τα παλαιότερα χρόνια, αλλα συστηματική εξερεύνησις του άρχισε να γίνεται το 1950 απο την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία.

Το σπήλαιο της Βλυχάδας είναι η θαυμασιώτερη καλλιτεχνική αποκάλυψη που η φύση φιλοτέχνησε στο διάστημα εκατομμυρίων χρόνων για να προσφέρει στα έκθαμβα μάτια του ανθρώπου τα πιο περίεργα δημιουργήματα, φαντασμαγορικές συνθέσεις, που η πιο ιλιγγιώδης φαντασία δε θά μπορούσε να συλλάβει.
Εκείνος που αντικρύζει αυτό το ανεπανάληπτο καλλιτεχνικό θέαμα μένει εκστατικός. Τα υπέροχα αυτά μαρμάρινα μπουκέτα των σταλαχτιτών και σταλαγμιτών είναι η αποθέωση μιας  αισθητικής τελειότητας που εγγίζει τα όρια της οφθαλμαπάτης. Είναι τόσο ρευστά τα όρια ανάμεσα στο όνειρο και τη πραγματικότητα, που αισθάνεσαι την ανάγκη να ψαύσεις την επιφάνεια της πέτρας, να νιώσεις με την αφή την υλική υπόσταση αυτών των έργων, για να απαλλαγείς από την αίστηση της αυταπάτης και την φευγαλέα και ονειρική παραίστηση που σε μεταρσιώνει.

Σταλαχτίτες κατάλευκοι, παραπεσματοειδείς, ροζ χνουδωτοί η κατακόκκινοι, γκρίζες η κατάλευκες κολόνες και αλαβάστρινα αραβουργήματα στους τοίχους  και τις οροφές είναι ένα μικρό δείγμα του διακόσμου που συναντούμε στα Ανάκτορα του Ποσειδώνος, στο Μεγάλο Ωκεανό, στο Αντρο του Δράκοντος, στην Κόκκινη Σάλα, στη Θάλασσα των Ναυαγίων, στο Διάδρομο των θαυμάτων , στην Λίμνη των Ωκεανίδων. Κι ακόμα συμπληρώνοντας την περιγραφή των θεαμάτων, καθώς η βάρκα ανάγλυφα γλυστράει πάνω στο κρυστάλλινο νερό του υπογείου ποταμού, ανάμεσα στις μαιανδρικές στοές,αντικρύζεις σαν σε κινηματογραφική ταινία τις φαντασμογορικές εναλαγές μιάς σειράς από ασύλληπτης ομορφιάς πέτρινα αραβουργήματα. Την Αναδυόμενη Αφροδίτη, την κόρη του ήλιου Κίρκη, την γοργόνα Μέδουσα, τον ναό των Νυμφών Ναιδων, το Πέλμα του Ποσειδώνα, τους Κίονες του ναου του Ηρακλή, την Φάτνη, την Αίθουσα των Κοραλίων, το Μητροπολιτικό Θρόνο, τα Κινέζικα Παλάτια κλπ.

Οι σταλαγμίτες  δημιουργήθηκαν για εκατομμύρια χρόνια, στο ξηρό δάπεδο του σπηλαίου που δεν υπήρχε νερό.
Η καταβύθιση , με την γεωλογική αναστάτωση στην Ν. Πελοπόννησο, και σε βάθος 6 περίπου μ. ξανάφερε το νερό στην παλιά του ροή, οποτε εν τω μεταξύ είχαν φυτρώσει οι σταλαγμίτες και οι κολόνες.
Ετσι έχουμε το μοναδικό φαινόμενο σε αυτό το σπήλαιο να φυτρώνουν μέσα στο νερό σταλαγμίτες και κολόνες, γιαυτο θεωρείται το ωραιότερο από τα γνωστά μέχρι σήμερα λιμναία σπήλαια, γιατι μπορεί ο επισκέπτης να πλέει ανάμεσα στο πέτρινο, στο σμαραγδένιο αυτο δάσος.......

Το διρό της Μάνης - Γ. Μαντούβαλος