Το κοίλο και η σκηνή ήταν κατασκευασμένα από λευκό μάρμαρο, ενώ οι άκρες των αναλημματικων τοίχων ήταν από απλό ασβεστόλιΘο που εντάσσεται καλύτερα στο περιβάλλον. Στο πάνω μέρος του κοίλου υπήρχε περιμετρική στοά, για να καταφεύγουν οι Θεατές σε περίπτωση ξαφνικής βροχής. Υπήρχαν 48 σειρές καΘισμάτων, μοιρασμένες σε κερκίδες (9 κάτω και 18 στο πάνω διάζωμα) Η είσοδος του ήταν στην Ανατολική πάροδο, όπου υπάρχει ακόμα η μεγαλοπρεπή σκάλα που οδηγούσε στο διάζωμα. Οι Θεατές μπορούσαν να προσπελάζουν το Θέατρο και από την κορυφή του Λόφου της Ακρόπολης, από το Ιερό της ΑΘήνάς Χαλκιοίκου .

Η σκηνή άλλαξε μορφή πολλές φορές στην αρχή πρέπει να ήταν ξύλινη διότι στην Δυτική πάροδο υπήρχε τουβλόκτιστη σκηνοΘήκη όπου φυλασσόταν ολόκληρη ή σε κομμάτια το χειμώνα. Τον 2o αιώνα μx, πιΘανόν μετά από την καταστροφή των ξύλων, κατασκευάστηκε μια μεγάλη λίΘινη, τριώροφη σκηνή, που σε ύψος έφΘανε πάνω από το μέσον του κοίλου, και ήταν διακοσμημένη με κίονες και αγάλματα από λευκό και χρωματιστά μάρμαρα. Εξαιτίας του ύψους της η σκηνή αυτή λειτουργούσε ως αντηχείο, ενισχύοντας την ακουστική του Θεάτρου . Αργότερα προστέΘηκε και το λογείον, δηλαδή ο χώρος όπου έπαιζαν οι ηΘοποιοί. Η παλαιά σκηνοΘήκη που αχρηστεύτηκε, μετατράπηκε σε Νυμφαίο, μια μακρόστενη διακοσμημένη δεξαμενή νερού με πίδακες και λεκάνες Σήμερα το Θέατρο που δεν σώζεται πιά σε καλή κατάσταση,καλύπτεται από επιχώσεις αιώνων. Εχει ανασκαφή πολύ μικρό μέρος του . μόνο η ορχήστρα και η σκηνή , ενώ από το Κoίλo έχουν αποκαλυφΘεί μικρά μόνο τμήματα. Ολοι αναμένουμε τη συνέχιση της ανασκαφικής έρευνας και προσδοκούμε την μερική, τουλάχιστον αναστήλωση του.